Stemple 3D do skóry
Aplikacja
Ustawienia i projekty są zapamiętywane w tej przeglądarce. Żeby przenieść projekt na inne urządzenie, użyj „Projekt ▾ → Pobierz projekt (.json)”.
Wartości domyślne nowych projektów
Bieżące parametry (bez napisów) staną się punktem wyjścia dla każdego nowego projektu.
Presety technologii druku (JSON)
Każdy preset to fragment parametrów (sekcje raster, stamp, …) plus label.
Jak to działa
Tryb prosty (domyślny) ma dwa suwaki w sekcji „Odcisk”. Detal decyduje, ile drobnych szczegółów i półtonów trafi na stempel: mało – gładki, pewny odcisk; dużo – więcej poziomów głębokości, ostrzejsza grafika i mniejsze najmniejsze elementy. Tło decyduje, czy jasne partie grafiki dotykają skóry: 0 % – odciska się tylko motyw, 100 % – ślad zostawia prawie cała grafika. Resztę (wysokość reliefu, poziomy, wygładzenie, pochylenie ścianek, grubość płytki, obwódkę, wymiary uchwytu, rozdzielczość obliczeń) aplikacja dobiera sama z wybranej drukarki, rozmiaru stempla i obrazu – grafikę kreskową rozpoznaje i robi z niej relief jednopoziomowy. Po wczytaniu grafiki aplikacja sama ustawia suwaki: mierzy grubość kresek i odstępy między nimi (zbyt cienkie kreski pogrubia, ale tak, żeby się nie zlały), ocenia ilość drobnych szczegółów w skali, w jakiej grafika trafi na stempel, sprawdza, czy ma jasne tło, a jasny motyw na ciemnym tle zamienia na negatyw. Gdy zmienisz rozmiar grafiki, dobór powtarza się sam – dopóki nie ruszysz suwaków ręcznie; przycisk „Dobierz automatycznie do grafiki” przywraca dobór w każdej chwili. Opis dobranych wartości widać pod suwakami; „Ustawienia zaawansowane” odsłaniają wszystkie parametry do ręcznej zmiany.
Skóra nie przyjmuje tuszu, tylko głębokość. Domyślna metoda Relief tonalny zamienia odcienie szarości na wysokość reliefu: im ciemniej, tym stempel wystaje wyżej i głębiej wciska skórę. Wysokość jest dzielona na poziomy (tarasy) – przy druku FDM i tak powstają warstwy. Metody rastrowe (punkty, linie, dithering) dają efekt „zero-jedynkowy” i nadają się do grafik kreskowych oraz faktur.
Ścianki reliefu są pochylone (łatwiej wychodzą ze skóry i nie odpadają), a górne krawędzie zaokrąglone, żeby nie cięły zwilżonej skóry. Wybijane tło odwraca relief: tło się wciska, a wzór zostaje wypukły.
Sterowanie podglądem
Przeciągnij grafikę myszą (Alt wyłącza przyciąganie do 0,25 mm), kółko nad grafiką zmienia skalę, Shift+kółko obraca. Strzałki przesuwają o 0,25 mm (z Shift o 2 mm). Poza grafiką: przeciąganie i kółko przesuwają i powiększają widok, dwuklik dopasowuje. Widok „Odcisk” symuluje skórę, „Matryca” pokazuje lustrzane lico stempla.
Eksport
Przycisk eksportu pobiera ZIP: stempel.stl, uchwyt.stl, stempel.3mf (obie części na stole), lico.svg, glebokosc_odcisku.png i params.json.
Druk i tłoczenie
- Płytka: tyłem na stole, relief do góry. Trzonek: powierzchnią uderzenia na stole, czopem do góry. Czop wklej w gniazdo. Obie części bez podpór.
- Warstwa 0,1–0,16 mm, 100% wypełnienia albo min. 5 ścian – stempel dostaje uderzenia młotkiem.
- PLA+/PETG wystarczy na serię odcisków; twarda żywica daje najlepszy detal i trwałość. Plastik nie nadaje się do tłoczenia na gorąco.
- Skóra garbowana roślinnie (veg-tan), zwilżona (casing): powierzchnia prawie wraca do naturalnego koloru, a skóra jest chłodna w dotyku.
- Twarde podłoże (granit, marmur), jedno pewne uderzenie albo prasa. Drugie uderzenie łatwo daje podwójny odcisk.
- Zrób próbę na skrawku tej samej skóry – głębokość odcisku zależy od skóry i siły nacisku.